Uzdrowienie z choroby zaczyna się od pewności, że Jezus już wziął twoje cierpienie

Choroba wraca co roku. Modlisz się, ktoś nakłada na ciebie ręce, a ciało dalej boli. W głowie pojawia się myśl: może to cierpienie jest od Boga, może mam je nieść. Ten wpis jest o tym, skąd przychodzi uzdrowienie z choroby i dlaczego tak często się blokuje.

Odpowiedź jest prosta. Na krzyżu Jezus wziął na siebie całe twoje cierpienie i zamienił je na pełne uzdrowienie. Żeby tym żyć, trzeba w to najpierw uwierzyć.

Co Jezus wziął na krzyżu

Podstawą tego nauczania jest Księga Izajasza.

Zaprawdę on wziął na siebie nasze cierpienia i nosił naszą boleść. A my uważaliśmy, że jest zraniony, uderzony przez Boga i utrapiony.

Lecz on był zraniony za nasze występki, starty za nasze nieprawości. Kara dla naszego pokoju była na nim, a jego ranami zostaliśmy uzdrowieni.

Za nasze grzechy należało nam się wszelkie cierpienie. To cierpienie spadło na Jezusa. Słowo przetłumaczone jako „cierpienie” w oryginale znaczy dużo więcej niż ból. To choroba ciała. To choroba psychiczna. To problemy w działaniu, braki w życiu społecznym, bieda. To niepokój o jutro i panika, która prowadzi do zmęczenia psychicznego. To nieszczęście.

Wszystko to zostało przybite do krzyża. Jezus stał się jedną wielką raną zamiast ciebie. Przeczytaj cały rozdział Izajasza 53 w UBG ↗.

Wielu chrześcijan uważa, że Jezus wziął tylko choroby duszy, czyli zły nastrój i zamartwianie się. To nieprawda. Wziął też choroby fizyczne. Jezus nie uzdrawiał chorych po to, żeby choroba w tobie została. Zdrowie ciała jest twoje.

Najpierw uwierz, potem się módl

Wielu ludzi modli się o zdrowie, a najpierw potrzebują uwierzyć, że są zdrowi. Możesz znać sto technik uzdrawiania chorych. Jeśli w sercu boisz się choroby, technika nie zadziała.

Ludzie często szukają uzdrowienia, bo boją się śmierci. Modlą się ze strachu, a potem pytają, czemu nie są zdrowi. Pierwszy warunek uzdrowienia to wiara, a nie strach. Wiara w to, że Jezus już dwa tysiące lat temu wziął całą chorobę.

Nie możesz mieć z tyłu głowy ani przez sekundę myśli, że to cierpienie przyszło od Jezusa. Jeśli tak myślisz, nie przyjmiesz uzdrowienia, nawet gdy ktoś nałoży na ciebie ręce. Wiara to pewność. W pewności nie ma „a może”.

Bóg dzisiaj nie testuje ludzi chorobami. Hiob żył w starym przymierzu, a ty żyjesz w nowym. Nie mów już nigdy, że Bóg widocznie tak chciał. Bóg nie zabiera ludzi do domu rakiem.

Jestem zdrowy, a nie będę zdrowy

Uzdrowienie przyjmujesz przez wiarę, a nie przez nadzieję. Nadzieja patrzy w przyszłość: mam nadzieję, że będę zdrowy. Wiara mówi o tym, co już się wykonało: jestem zdrowy. W duchowości to się stało dwa tysiące lat temu.

Dlatego mówię wam: O cokolwiek prosicie w modlitwie, wierzcie, że otrzymacie, a stanie się wam.

Możesz jeszcze czuć chorobę. To nie ma znaczenia. Odwaga to działanie pomimo strachu, a wiara działa tak samo. Dalej czujesz ból, dalej czujesz niepokój, ale w sercu wierzysz i mówisz: jestem taki, jakim uczynił mnie Jezus.

Sprawdź siebie. Co mówisz, gdy budzi cię ktoś o trzeciej w nocy? Co odpowiadasz lekarzowi? W kościele łatwo powtarzać „jestem zdrowy”. Prawda wychodzi wtedy, gdy ktoś przyciśnie cię do muru. Jeśli wtedy mówisz „jestem chory”, to w to właśnie wierzysz.

Nie chodzi o to, żeby udawać i zatykać sobie usta. Możesz powiedzieć, jak jest: boli. Mam taki manifest, tak się czuję, ale jestem zdrowy. Nie unikaj lekarzy ani konfrontacji z nimi. Nie pozwól jednak, żeby cię nią przeklęli. Oni nie patrzą na chorobę duchowo. Ty wiesz, że manifest może się zmienić.

Uzdrowienie może przyjść różnymi drogami

Gdy w sercu jest już pewność, przychodzi pomysł, jak to uzdrowienie ma się pokazać w ciele. Droga może być różna. Może przez modlitwę, może przez lekarza, może przez lek.

Moja córka Zuzia miała raz wysoką gorączkę, około 40 stopni. Zgromiłem gorączkę i przeszła od razu. Kilka miesięcy później znów zachorowała. Zgromiłem ją i tym razem nie przeszła. Przyszedł pomysł: daj paracetamol. Gorączka spadła. Prawda była ta sama, Zuzia jest zdrowa. Zmienił się tylko schemat.

Pierwsza metoda to zawsze modlitwa. Gdy nie działa, szukasz w Duchu Świętym innego wyjścia, dalej wiedząc, że jesteś zdrowy. Paracetamol nie jest brakiem wiary. To jedno z narzędzi. Suplementy też uzdrawiają organizm. Bóg może cię uzdrowić nawet przez masaż.

Nie zamykaj się w jednym schemacie. Wiele osób uparło się na uzdrowienie przez komendę, a Bóg dał im już trzydzieści innych możliwości, z których nie skorzystali. Duch Święty wie, którą drogę ci wskazać. Ma być efekt. Kropka.

Cierpienie, którego Jezus nie wziął

Jest rodzaj cierpienia, którego Jezus na krzyżu nie wziął. To prześladowanie i trud, przez który rośniesz. Gdyby Jezus zabrał grawitację, nie mielibyśmy mięśni. Mięśnie rosną pod obciążeniem.

Jeśli chcesz być sługą Bożym, pójdziesz na ewangelizację i zmokniesz na deszczu. Ludzie wokół mogą nazwać cię sekciarzem. Takiego cierpienia Jezus ci nie zabierze. On ci je dołoży.

Nie sądźcie, że przyszedłem przynieść pokój na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz.

Jezus wziął za to przeżywanie tego cierpienia. Prześladowania będą, ale w sercu nie musisz cierpieć. Masz mieć radość i spokój, bo Jezus jest z tobą. Nie zaklinaj rzeczywistości, ogłaszając, że od dziś nie masz prześladowań. Tak robili zaklinacze, którzy używali Bożych prawd na własną korzyść.

Co blokuje uzdrowienie

Najczęstszą blokadą jest niewiara. Niewiara nie jest uczuciem. To schemat myślenia, który wychodzi poza Boże nauki. Ktoś choruje dziesięć lat i mówi, że ma wiarę, bo tak czuje. Gdyby miał wiarę, byłby zdrowy. Wiara zawsze działa.

Daj sobie czas: trzy miesiące, pół roku, rok. Jeśli jednak choroba trwa latami, uczciwiej jest powiedzieć: Duchu Święty, nie mam wiary. Pokaż mi w sercu, jak ją mieć i jaka jest droga do manifestu tego uzdrowienia. Upieranie się przy schemacie, który nie działa, to pycha.

Drugą blokadą bywa stan duszy.

Umiłowany, pragnę przede wszystkim, aby ci się dobrze powodziło i abyś był zdrowy, tak jak dobrze się powodzi twojej duszy.

Pogarda dla ludzi, wstyd, ciągłe krytykowanie siebie zarażają duszę. Ta infekcja może wywołać infekcję w ciele. Ja raz chorowałem i nic nie pomagało. Duch Święty pokazał mi, że w sercu uznałem braci z kościoła za gorszych od siebie. Gdy poszedłem do nich, uzdrowili mnie natychmiast. Nie da się z tego zrobić schematu, co odpowiada za którą chorobę. Szukaj Pana.

Jak żyć tą zamianą od rana

Żyć dziełem krzyża to coś więcej niż powtarzać „Jezus mnie kocha”. Zanim wstaniesz z łóżka, rozmyślaj o tym, co stało się na krzyżu.

1. Nazwij swoją chorobę po imieniu: rak, kręgosłup, ból nerwów.
2. Zobacz ją na Jezusie. To on ma chory kręgosłup, on ma raka.
3. Wyobraź sobie, że moc Boża, która jest w tobie, płynie w chore miejsce. Weź autorytet nad tą mocą.
4. Zobacz siebie w pełni zdrowia: jak chodzisz, biegasz i robisz wszystko, co robi zdrowy człowiek.
5. Wstań z wdzięcznością, że zamiana się wykonała.

Wyobraź sobie turbo ślimaka, który ma w skorupie Bożą moc, krąży po krwiobiegu i zjada chorobę. Śmiejesz się. Dobrze, o to chodzi. Ma być precyzyjnie i z radością, a nie sucho.

Gdy przychodzi katar albo kaszel, zmień myślenie. To nie choroba wchodzi, to organizm ją wyrzuca. Słaby duch mówi: wchodzi, będę chorować dwa tygodnie. Mocny duch widzi, że wychodzi.

Wypisz sobie wersety z tego wpisu i czytaj je codziennie. Na początku walczysz mocnym duchem, bo w głowie wszystko krzyczy. Nie udawaj, że jest spokój, gdy go nie ma. Kiedy w końcu uwierzysz sercem, robi się cicho. Zaczynasz mocnym duchem, a kończysz na spokojnym autorytecie.

Taki człowiek nie musi nikomu powtarzać, że jest zdrowy. Widać to po nim. Nawet gdy manifest choroby jeszcze jest, zmienia się jego postawa i słowa. Każde uzdrowienie jest procesem, nawet natychmiastowe. Czasem ten proces trwa dwie sekundy.

Obejrzyj całe nauczanie

W nagraniu jest więcej, między innymi o oleju do namaszczania i o tym, czy uzdrawiać mogą tylko apostołowie. Inne części serii znajdziesz w nauczaniach. Na modlitwę o chorych możesz przyjść osobiście, terminy spotkań Dotyk Nieba są w kalendarzu.

Jeśli chorujesz od dawna i potrzebujesz, żeby ktoś stanął przy tobie w wierze, umów się na konsultację albo dołącz do Duchowego Ambulansu. Jeśli dopiero zaczynasz z Bogiem, przejdź też kurs Pierwsze 7 kroków.