Służba chrześcijańska zaczyna się w dniu nawrócenia. Jak służyć Bogu tam, gdzie jesteś

Oddajesz życie Jezusowi, a potem wszystko toczy się jak dawniej. Praca, dom, plany. Gdy ktoś mówi o ewangelizacji, w środku pojawia się myśl: „nie czuję się na to”, „nie mam takiego powołania”. Ten wpis jest o tym, czym naprawdę jest służba chrześcijańska i jak zacząć służyć Bogu w życiu, które już masz.

Od dnia nawrócenia twoje życie to służba

Kiedy oddajesz życie Jezusowi, mówisz: ja już nie żyję. Twoje ego nie żyje. Nie masz już innego życia niż służba dla Boga. Wiele osób tego nie rozumie i po nawróceniu dalej biegnie za swoimi sprawami.

Lecz teraz, uwolnieni od grzechu, gdy staliście się sługami Boga, macie swój pożytek ku uświęceniu, a na końcu życie wieczne.

Bóg wyzwala cię z grzechu, a ty wchodzisz w służbę Bogu. Od razu, nie kiedyś. Nowe narodzenie nie polega na tym, że teraz spełniasz swoje marzenia. Spełniasz je dla Królestwa.

Pomyśl o zawodowym strażaku. Jest w pracy dwie doby i przez cały ten czas jest w gotowości. Płacą mu nawet za sen. Ale gdy przychodzi wezwanie, nie mówi: „nie czuję się, żeby jechać”. Jedzie. Bóg też płaci ci cały czas, bo jesteś na służbie. A ty masz być w gotowości w każdej chwili.

Służba chrześcijańska to gotowość serca, a nie ulica

Religia często uczy tak: porzuć marzenia, porzuć talent i jedź na misję. To nieprawda. Bóg nie zabiera ci talentów. Pismo mówi, żeby ich nie zakopywać. Masz je rozwijać: z pięciu zrobić dziesięć, z dwóch cztery.

Zmienia się tylko cel. Przed Chrystusem talenty służyły pieniądzom albo własnej radości. W Chrystusie używasz ich, żeby nieść Ewangelię. A przy okazji masz w Bogu radość i spełnienie.

Jesteś fryzjerem. Klientka na fotelu opowiada o swoich chorobach. Nie musisz rzucać pracy. Wystarczy zapytać: „Potrzebuje pani uzdrowienia? Mogę się pomodlić?”. Twój talent usługuje teraz Królestwu. To samo dotyczy biznesu, sportu, pisania, śpiewu.

Jeśli Bóg naprawdę powołuje kogoś do zostawienia wszystkiego, ten człowiek nie potrzebuje, żeby ktoś go do tego namawiał. Sam będzie się rwał do wyjazdu i będzie się z tego cieszył. Ale porzucanie swojego życia z poczucia winy, bo ktoś z zewnątrz tak każe, to nie jest Bóg.

Mama małych dzieci też jest w służbie. Wychowuje je jak dla Pana, puszcza w domu uwielbienie, zachowuje się jak święta. A gdy na spacerze z wózkiem ktoś narzeka na ból kości, może się o niego pomodlić. Nie musi zostawiać dzieci i stać na ulicy.

Wstyd jest egocentryzmem, miłość jest silniejsza

Najczęściej w służeniu ludziom blokuje cię wstyd. Czy mi się uda? Czy będzie uzdrowienie? Czy dobrze wypadnę? Czy się nie zatnę?

Wstyd, strach i bezradność wyrastają z jednego: z patrzenia na siebie. Ale ty nie żyjesz. Jak masz wypaść dobrze albo źle? Jeśli boisz się, że wypadniesz źle, to gdy wypadniesz dobrze, zaczniesz karmić swoje ego. Ma cię nie obchodzić ani jedno, ani drugie. Głosisz Królestwo.

Chrystocentryzm to wiedza, że Chrystus jest w tobie i On może coś zaradzić na chorobę, którą widzisz przed sobą. Mnie ze wstydu wyciągnęła miłość do ludzi. To ona mnie napędza.

Tak jak dawniej grzechowi, tak teraz służ Bogu

Po ludzku mówię, z powodu słabości waszego ciała. Jak bowiem oddawaliście wasze członki na służbę nieczystości i nieprawości, aby czynić nieprawość, tak teraz oddawajcie wasze członki na służbę sprawiedliwości, abyście byli uświęceni.

Prościej się nie da. Tak samo teraz. Fryzjer dla świata staje się fryzjerem dla Pana. Kulturysta dla świata staje się kulturystą dla Pana. Kto pisał książki dla świata, teraz pisze je dla Boga. Ludzie nawracają się i stają się jak kłody, porzucają to, co kochali. To nie jest biblijne. Cały rozdział przeczytasz tutaj: Rzymian 6 w UBG ↗.

Od piętnastego roku życia trenowałem na siłowni. Po nawróceniu przestałem, bo myślałem, że tak trzeba służyć Bogu. Przez prawie dwa lata żyłem w izolacji i „intymności”, a ludziom nie służyłem. W końcu Bóg powiedział mi, żebym zapisał się na crossfit. Wróciłem do treningów, ludzie zaczęli pytać, kim jestem, a ja głosiłem im Ewangelię. Na crossficie nawróciło się piętnaście osób i tak powstał mój pierwszy kościół. Dwóch z tych ludzi prowadzi dziś kościoły.

Ćwiczenie ciała nie jest cielesne. Cielesne jest wyjście poza Bożą prawdę. Twoje ciało jest dla Pana, więc dbaj o nie i używaj go dla Królestwa.

Głównym priorytetem jest służenie ludziom

To będzie mocne. Wielu chrześcijan uczy, że główny cel to relacja z Bogiem. Spójrz na Jezusa. Modlił się nocą, gdy wszyscy spali. Przez resztę dnia był z uczniami, uzdrawiał, nauczał, jadł z ludźmi. Większość dnia służył.

Ty już masz relację z Bogiem. Jesteś z Nim zjednoczony i On chodzi z tobą cały czas. Nie jest tak, że w komorze modlitwy jest Bóg, a poza nią Go nie ma. Służąc, pogłębiasz tę relację i dary Ducha Świętego.

Możesz mieć czas odcięcia. Jezus był czterdzieści dni na pustyni, Mojżesz czterdzieści dni na górze. Gdy brakuje ci siły, odetnij się na tydzień i się módl. Ale potem zejdź z góry i służ. Czterdzieści dni to w porządku, siedemset to przesada. Wielu chrześcijan izoluje się od ludzi, nazywa to komorą, a tak naprawdę boi się ewangelizować.

Pieniądze i marzenia przychodzą przy okazji

Jeśli tylko w tym życiu mamy nadzieję w Chrystusie, jesteśmy ze wszystkich ludzi najbardziej nieszczęśliwi.

Człowiek Boży traktuje doczesne życie jako drugi priorytet. Bóg chce twojego sukcesu, rozwoju talentów i pieniędzy. To prawda. Ale są one po to, żeby używać ich w Królestwie. Bieda zamyka wiele drzwi. Złem nie są pieniądze, tylko miłość do pieniędzy, czyli robienie wszystkiego dla nich.

Gdy ktoś wykorzystuje Boga, żeby mieć pieniądze, po pół roku gaśnie, bo nie dostał tego, czego chciał. Sukces od Boga stał się jego bożkiem. Jeśli kochasz ludzi i służysz, Bóg zaopatrzy cię według swojego powołania.

Rozkoszuj się PANEM, a on spełni pragnienia twego serca.

Jako dziecko marzyłem o jeździe konnej i zapomniałem o tym. Po latach, już po nawróceniu, trafiłem na urodziny kolegi w stadninie. Gdy wsiadłem na konia, przypomniałem sobie to marzenie i się rozpłakałem. Bóg spełnił je przy okazji, gdy głosiłem Ewangelię i rozwijałem się w kościele.

Bóg sam znajdzie ci teren

Który chce, aby wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy.

Pytasz, jaka jest twoja misja? Głoś ludziom Chrystusa. Nie musisz biegać za ludźmi. Wystarczy słuchać. Ktoś mówi: „mam depresję”. Ty pytasz: „chcesz z niej wyjść?”. Gdy ktoś narzeka ci na życie, a ty masz w sobie odpowiedź, nie hamuj.

Byłem z żoną na wakacjach. Wynosiłem śmieci i zobaczyłem starszą panią. Zapytałem tylko: „Jak tam u pani?”. Okazało się, że ją boli. Pomodliłem się o nią, dałem jej książkę, a potem poszedłem dalej odpoczywać. Nie szukaj służby na siłę, bo to męczy. Odpoczywaj. Ale gdy obok jest ktoś, kogo coś boli, bądź odpowiedzią.

Każdy wierzący powinien jednak przejść kilka miesięcy ewangelizacji na ulicy. To trening w koszarach, który daje odwagę. Potem rób swoje.

Jak zacząć służyć Bogu, gdy nie wiesz, od czego

Jeśli nie znasz swoich talentów i nie wiesz, co masz robić, przyjdź do wspólnoty. Liderzy powiedzą ci, co robić.

Jeśli nie wiesz, najpiękniejsza wśród kobiet, to idź śladem trzody i paś swoje koźlątka przy szałasach pasterzy.

Idź śladem trzody. Rób to, co mówią ci pasterze. Z czasem, przez nauczania, modlitwę i rozmowy, odkryjesz swoje marzenia i pójdziesz własną drogą, dalej we wspólnocie. W Dziejach Apostolskich każdy nowo narodzony od razu dołączał do lokalnego kościoła. Brak takiego kościoła to dla ciebie wielki błąd. Najgorsze jest siedzenie na krześle albo tylko kościół w internecie. Jeśli szukasz ludzi blisko siebie, zajrzyj na mapę wspólnot.

A jeśli w cudzym nie byliście wierni, któż wam da wasze własne?

Przez lata byłem u kilku pastorów. Myłem toalety, sprzątałem, uczyłem się wierności. Potem dostałem swoje. Do dziś jestem im wdzięczny.

Wdzięczność za wyzwolenie napędza służbę

Drogo bowiem zostaliście kupieni. Wysławiajcie więc Boga w waszym ciele i w waszym duchu, które należą do Boga.

Kto nie zrozumiał wyzwolenia, nie zrozumie służby. Naturalnym owocem prawdziwego wyzwolenia jest wdzięczność, która chce służyć. Jeśli musisz się do służby zmuszać, wróć do krzyża i poznaj, jak drogą cenę Jezus za ciebie zapłacił. Pomogą ci w tym nauczania o Boskiej zamianie na krzyżu i przygotowaniu serca, które znajdziesz w nauczaniach podstawowych.

To jak z zakochaniem. Gdy widzisz, ile ktoś dla ciebie zrobił, chcesz oddać mu pół życia. Jezus zrobił wszystko w twoim wyzwoleniu. Gdy Go tak zobaczysz, służba przestaje być ciężarem.

W całym nauczaniu jest więcej historii z mojego życia, między innymi o pracy tysiąc metrów pod ziemią w kopalni. Obejrzyj je od początku do końca.

Jeśli chcesz nauczyć się modlić o chorych i nabrać odwagi w praktyce, przyjdź na Szkolenie Otwarte w Gdańsku.